Moje dziecko idzie do przedszkola! – 5 sposobów na oswojenie lęku rodzica

Pójście dziecka do przedszkola wnosi do życia rodzinnego bardzo dużą zmianę, na którą warto przygotować nie tylko dziecko – siebie również.

Często jest tak, że dziecko wykazuje gotowość do podjęcia edukacji przedszkolnej, jednak my nosimy w sobie wiele niepokoju.

Przez około trzy lata to głównie mama i tata troszczą się o dziecko i zaspokajają wszystkie jego potrzeby: tulą do snu, przygotowują posiłki, wspierają w nauce samodzielnego ubierania się, mycia, czy korzystania z toalety. Relacje w rodzinie w tym czasie są z reguły bardzo bliskie, intymne, skoncentrowane na emocjach.

Z jednej strony strach a z drugiej radość

Zastanawiasz się, czy Twoje dziecko sobie poradzi?

Czy odnajdzie się wśród rówieśników i będzie lubiane? Czy będzie jadło? Czy będzie spało? Czy poradzi sobie z toaletą? Czy da radę ubrać się na spacer?

Jednak każda z mam, która bohatersko dzieliła z dzieckiem trzy lata swojego życia marzy o tym, żeby spokojnie wrócić do pracy, oderwać myśli od tematów dziecięcych, rodzicielskich – wrócić do dorosłości.

Z jednej strony masz obawy i jesteś pełna niepokoju z myślą o posłaniu dziecka do przedszkola a z drugiej strony nie możesz się doczekać i jesteś pełna entuzjazmu!

Jak się przygotować

O tym, co pomaga w adaptacji dziecka do przedszkola możesz przeczytać (TU). A jak przygotować siebie?

Mam kilka propozycji. Wiem, że lęk to emocja i trudno jest racjonalnie ją uspokoić – na to potrzebny jest czas i osobiste przepracowanie problemu. Warto jednak spróbować oswoić lęk:

Skup się na faktach i konkretach – Nie słuchaj historii typu „Mojej koleżanki córka w przedszkolu przeżyła… „. Takie rzeczy niepotrzebnie zaśmiecają Twoje myśli, które zamiast nastawiać Cię pozytywnie – przynoszą niepokój. Panie na zebraniu z rodzicami lub drogą elektroniczną przekażą rodzicom wszystkie niezbędne informacje dotyczące funkcjonowania grupy, ważnych dni, wyprawki, itp.

Pozwól dziecku na samodzielność – Sprawdź swoje dziecko pod względem samodzielności jeszcze zanim przekroczy próg przedszkola. Ty będziesz spokojniejsza a i dziecko poczuje się pewniej, jeśli będzie potrafiło samodzielnie zjeść, ubrać i włożyć kapcie, rozpoznać swoje ubrania, skorzystać z toalety (jeśli jeszcze korzystacie z pieluch, panie na pewno pomogą w odpieluchowaniu. Upewnij się, że chłopiec samodzielnie celuje do muszli 🙂 ).

Zadbaj o spokojne poranki – Wiem, że na początku organizacja może być trudna. Jeśli możesz, wstań wcześniej i zorganizuj wspólne śniadanie i czynności higieniczne tak, by bez pośpiechu dziecko samodzielnie mogło się ubrać i dotrzeć do przedszkola na czas (dzieci nie lubią czuć się spóźnione w grupie ani poganiane w drodze do przedszkola).

Płacz, ale dopiero po wyjściu z przedszkola – Być może Twoje dziecko będzie popłakiwać przez pierwszych kilka dni/tygodni, jednak Ty nie możesz sobie na to pozwolić przy dziecku. Twoje nastawienie jest bardzo istotne w procesie adaptacji dziecka – postaraj się więc kontrolować emocje! Jeśli masz potrzebę mówienia o swoich obawach, umów się z kimś bliskim na rozmowę ale bez obecności dzieci.

Nie baw się w detektywa – jeśli jesteś rodzicem lubiącym mieć wszystko pod kontrolą – opanuj się i powstrzymaj od podglądania dziecka przez okno w sali, przez dziurkę od klucza, zza krzaka na spacerze… To wszystko widać! Zaufaj nauczycielom i pracownikom przedszkola. Mają bogate doświadczenie w pracy z maluchami i rodzicami również. Jeśli coś niepokojącego zadzieje się w przedszkolu z Twoją pociechą – nauczycielki z pewnością Ci o tym powiedzą :).

Z doświadczenia wiem, że maluchy przekraczające próg przedszkola są na innym poziomie umiejętności, samodzielności, chęci do spania czy jedzenia. Dzieci różnią się też między sobą na poziomie kompetencji społecznych – mogą być zagubione, nie radzić sobie w relacjach z rówieśnikami. Czas edukacji przedszkolnej to okres, w którym dzieci nabywają nowych kompetencji, uczą się i wzmacniają umiejętności. Po trzech lat pobytu dziecka w grupie przedszkolnej zobaczysz, jak daleką drogę przeszło a sobie podziękujesz za dobrą decyzję.

Agnieszka Alicka

Jeśli uważasz artykuł za wartościowy, udostępnij go rodzinie i znajomym!

Share: